De missie tegen Aids

Artsen Zonder Grenzen is een onafhankelijke en onpartijdige hulpverlenende organisatie. Wereldwijd bekend als Médicins Sans Frontières (MSF) bieden ze medische bijstand aan alle slachtoffers van epidemieën, oorlog en natuurrampen, ongeacht hun religieuze of politieke standpunt. Omdat MSF zonder toestemming van regeringen of andere leidinggevende partijen naar een gebied vertrekt, zijn ze vaak de enige hulpverleners ter plaatse en bevinden de vrijwilligers zich in gevaarlijke en moeilijke situaties. Een ziekte die in ontwikkelingslanden nog erg veel voorkomt en wat veel controverse met zich meebrengt is Aids. MSF is al sinds 2000 actief op dit gebied, en kan ondanks de hoge prijzen voor het behandelen aantonen dat hulp en voorlichting over de ziekte wel degelijk verschil maakt.

Wat is aids?

Aids is een afkorting die staat voor verworven immunodeficiëntiesyndroom (acquired immune deficiency syndrome in het Engels) en wordt veroorzaakt door het virus hiv. Na besmetting zorgt het virus voor immunodeficiëntie, wat betekent dat de weerstand tegen andere virussen aanzienlijk vermindert. Hierdoor is de patiënt gevoeliger voor infecties en omdat het lichaam deze niet kan aanvechten kunnen deze dodelijk zijn. Denk hierbij aan longziekten, herpesinfecties, chronische diarree, schimmelinfecties en kanker.

Vaak wordt de ziekte pas laat gevonden en dit komt door de lange incubatietijd. Het kan 9 tot 10 jaar duren voordat de ziekte uitbreekt en tijdens deze periode is de patiënt seropositief. Het gevaar is dus dat iemand zich niet bewust is van de besmetting en jarenlang anderen kan besmetten zonder zich hiervan bewust te zijn. Op dit moment is er geen geneesmiddel tegen aids, maar is er wel voldoende medicatie aanwezig waarmee patiënten nog vele jaren gezond kunnen leven.

Het besmettingsgevaar

Besmetting gebeurt via het overdragen van lichaamsvloeistoffen. Dit vindt vaak plaats tijdens seksuele handelingen, zoals anale-, vaginale of orale seks, maar ook wanneer naalden worden gedeeld, tijdens bloedtransfusies en van moeder op kind. Wanneer er sprake is van een seksueel overdraagbare aandoening of genitale ontsteking bij één van de partners, wordt de kans op besmetting verhoogd met een factor 5. Het hiv-virus kan tussen 3 en 12 weken na besmetting worden aangetroffen in het bloed van de patiënt. Het is dus niet nodig om de incubatieperiode af te wachten voordat het kan worden geconstateerd.

De prognose

Een onbehandelde aidspatiënt kan nadat de incubatietijd is verstreken rekenen op een levensverwachting van tussen de 6 en 19 maanden. Als de ziekte echter behandeld wordt met de juiste medicatie kan dit voor een jonge adolescent tussen de 20 en de 50 jaar liggen. Dit verschil is dus erg groot en hangt af van het tijdstip waarop de ziekte wordt geconstateerd. Is deze al langer in het lichaam aanwezig, dan zal de levensverwachting ook korter zijn. De meest voorkomende doodsoorzaken zijn infecties, kanker, tuberculose en hepatitis c.

MSF en aids

MSF is dus al ruim 15 jaar actief bezig met het bestrijden en behandelen van het aidsvirus in ontwikkelingslanden. Tot vandaag de dag zijn er al meer dan 35 mensen overleden aan het virus en dis gebeurt vooral in het gebied onder de Sahara. Het grote probleem is dat 54 procent van de patiënten die nu aids hebben zich hier bewust van zijn, de rest van de 46 procent hebben geen benul van hun status en zullen dus meer mensen besmetten.

Toen MSF in het jaar 2000 begon met hun campagne, deden ze dit in Thailand, Zuid-Afrika en Kameroen. Ook al was het meteen duidelijk wat de impact van dit virus was in arme gebieden, bracht dit wel een probleem naar voren over in hoeverre MSF moest gaan helpen met het behandelen van de geïnfecteerde patiënten. Toen kostte het nog $10.000 per jaar per persoon aan medicatie. Vandaag de dag is deze prijs erg naar beneden gegaan en is MSF in staat vele patiënten te helpen. Dit zijn er nu een kwart miljoen verspreid over 18 landen.

Wat doet MSF met aids?

MSF biedt niet alleen de mogelijkheid om een aidstest te doen, maar behandelt de patiënten ook en schrijft medicatie voor. Daarnaast zijn ze een belangrijke bron van informatie wat betreft de bewustwording van het virus en de consequenties ervan, de manieren waarop je besmetting kunt vermijden en de risico’s van hiv tijdens en na de zwangerschap. Ook organiseren ze activiteiten waarbij condooms worden uitgedeeld en begeleiding wordt gegeven aan de patiënten.

Helaas zijn er nog steeds tekenen dat er een hiv-epidemie kan uitbreken in de komende 3 jaar. In de meeste van de Afrikaanse landen krijgen maar één derde van de patiënten de nodige medicijnen toegediend, is bijna de helft van de dragers van het virus zich niet bewust dat ze het hebben en zijn er ook onnoemelijk veel kinderen die niet behandeld worden. Voor hen betekent dit dat ze het tweede levensjaar waarschijnlijk niet zullen halen. Programma’s zoals dat van MSF hebben ervoor gezorgd dat tussen 2000 en 2015 het aantal infecties met 35 procent daalde en het aantal patiënten met 28 procent.

Een aantal feiten over de ziekte

In westerse landen komt aids steeds minder voor en dit komt doordat wij makkelijk getest kunnen worden en dus een goede behandeling kunnen krijgen. Vaak betekent dit nog tientallen jaren gezond leven. In de armoedige gebieden van de wereld is dit echter niet het geval. Hier volgen een aantal feiten over de situatie wat betreft aids in de huidige wereld.

  • Het gebied met de meeste aidspatiënten is de regio onder de Sahara, met een kwart miljoen dragers van het virus. Dit is twee-derde van alle geïnfecteerde mensen in de wereld.
  • In totaal zijn er wereldwijd ruim 36 miljoen dragers en per jaar wordt voor ruim 2 miljoen mensen de diagnose gemaakt.
  • Er wordt geschat dat 46 procent van de dragers niet weten dat ze het virus hebben. Dit komt door de lange incubatietijd die soms wel 10 jaar kan duren. Een test van het bloed is snel gedaan en kan vaak diezelfde dag nog uitslag geven. Met de juiste medicatie kan een patiënt bij een snelle diagnose nog 20 tot 50 jaar gezond leven.
  • Als de behandeling en voorlichting in grotere kwantiteit kan worden gegeven, kan dit het leven redden van 21 miljoen mensen en 28 miljoen nieuwe infecties vermijden in de toekomst.

Preventie

Besmetting met de ziekte kan makkelijk worden voorkomen door het gebruik van condooms, door regelmatig testen op hiv en soa’s, door goede voorlichting, door geen injectienaalden te delen en door vrijwillige besnijdenis. Ook is het niet nodig voor een besmette moeder om het virus over te dragen aan haar kind, als deze goed wordt behandeld.

 

ˆ Back To Top