Het balletje rolt deze week ineens wel heel snel! Eerst een gesprek op het hoofdkantoor van AZG, een testje voor mijn niveau Frans, een telefonisch gesprek met de coördinator van het project in Berlijn én een met de Head of Mission in CAR zelf… Een paar dagen later krijg ik te horen dat ik definitief ‘gematched’ ben; het veld én AZG in Berlijn, waarvandaan de coördinatie van dit project loopt, hebben beiden positief gereageerd. Het voelt nog een beetje onwerkelijk, maar het is heel gaaf dat mijn altijd bestaande wens nu écht uit gaat komen!

In m’n digitale brievenbus ploffen de vele documenten en formulieren neer; site reports met een samenvatting van de veiligheid en belangrijkste medische informatie van afgelopen maand, country reports, expat guidelines, veiligheidsvoorschriften en een verscheidenheid aan formulieren die ik in moet vullen. De Franse spoedcursus in Brussel om mijn Frans wat op te halen en mijn verblijf daar zijn ook al geregeld, dus het loopt allemaal soepeltjes!

Eerst kreeg ik wel een heel strak schema voor mijn kiezen, maar gelukkig is daar wat ruimte in gekomen, zodat ik na het afronden van mijn werk ook nog ruim een week vrij ben om de laatste dingen te regelen en voor vertrek een beetje uit te rusten. De data staan nu vast en ik merk dat ondanks dat ik me de afgelopen weken minder gespannen voelde dan verwacht, op dit moment toch een bepaald soort rust nu het allemaal geregeld is.

Anita

Vanwege de veiligheid zijn de mobile clinics in CAR al even gestopt. Vanaf hier is het moeilijk inschatten of redelijk ‘opgesloten’ leven in een werk en leef omgeving van zeg een straal van 200meter op een gegeven moment niet gaat vervelen. Eens in de 2 maanden mag ik wel een weekend naar de kleine hoofdstad en voor vakantie moet je het land zelfs uit.

Daarentegen veel leuke uitdagingen: een ervaren expat team van all over the world, het leiding geven aan en trainen van een grote lokale staf, een ziekenhuis met alle facetten van de gezondheidszorg: een grote OPD (polikiliniek), ambulant voedingscentrum, chirurgie, HIV/AIDS & Tuberculose zorg, Mental Health, kinderen, verloskunde etc etc, mijn Frans verbeteren én letterlijk een project in ‘Centraal Afrika’! Veel afwisseling en voornamelijk heel veel te leren! ‘Doen dus!’ Hoor ik mezelf duidelijk zeggen. Toch knaagt er een klein stemmetje in mijn achterhoofd. Niet omdat ik het niet wil of omdat ik er onzeker over ben. Maar omdat ik zelf de beslissing nu moet maken om wel of niet te gaan. Maar mijn motto is:
”Vervolg je droom en droom niet je vervolg…” Dus het antwoord is ja, ik ga!!!

Anita

De afgelopen dagen heb ik het projectvoorstel voor de CAR een beetje kunnen laten bezinken. Ik voel me niet erg gespannen maar merk wel dat juist nu de keuze om wel of niet te gaan bij míj ligt het me wel meer bezig houdt. Maar het maakt het makkelijker dat ik nú nog niets hoef te beslissen en ik die keuze daardoor letterlijk een beetje voor me uit schuif. Natuurlijk wil ik het allemaal heel graag, maar er zitten ook zeker een aantal haken en ogen aan. De veiligheid, het leven in een zeer afgelegen en arm gebied, de Franse taal… Ik heb tien jaar geleden wel examen Frans gedaan maar dat niveau is nu zeker weer met 80 procent gedaald.

Ik ben nu een weekendje aan het kamperen al twijfelde ik na het voorstel van AZG even of ik wel zou gaan. Zoveel om over na te denken en te regelen. Maar er even tussenuit zijn is ook wel goed. Lekker kamperen in het bos, luieren in een hangmat naast mijn tent en een gezellig groepje mensen om me heen. In een twee dagen durende dansworkshop kan ik me daarnaast lekker uitleven en mijn gedachten even op nul zetten. ’s Avonds bij de tent komen de gedachtes weer boven dwarrelen en maak ik op aanraden van een mede kampeerder een mindmap om ze te ordenen. Want als het op papier staat hoef ik niet steeds dezelfde keuzes na te denken.

Anita

Stuur ik gisteren een mailtje naar AZG in Amsterdam dat de PPD erg leuk was en met de vraag hoe het er nu voor staat, krijg ik vandaag al een mailtje van de nieuwe HR officer met een voorstel voor een project in de Centraal Afrikaanse Republiek (CAR)! Het gaat om een algemeen ziekenhuis in het noorden van CAR, waar al jaren een strijd heerst tussen verschillende groeperingen en het leger. Ik wist dat niet, en zo weten heel veel mensen die ik er meteen over heb verteld niet eens van het bestaan van het land af, laat staan van de langdurige strijd. Letterlijk een vergeten conflict in een vergeten land, welke tot de vijf slechtst ontwikkelde landen ter wereld wordt gerekend.

Ik ben op mijn werk als ik de mail krijg dus kan de hele functieomschrijving niet meteen goed lezen, maar ik ben meteen dol enthousiast. Een project, in Afrika, en al zo snel! Het lijkt of ik de rest van de dag net even twee centimeter boven de grond zweef en ben met mijn gedachten al meer bij het project dan op mijn werk. Ik vertel het iedereen die ik tegenkom en ze zijn allemaal net zo enthousiast. Ik regel meteen wanneer ik ontslag kan nemen en vraag aan collega´s of zij misschien tijdelijk in mijn appartement willen. Ineens wordt het allemaal wel heel echt!

Anita